مالک دے دربار
Poet: Prof Niamat Ali Murtazai By: Prof Niamat Ali Murtazai, Kasurکھاویں پیویں چنگا چوسا، پہنیں ہار سنگھار
ون سونی چیزاں دا توں کردا پھریں بیوپار
ہر دن تیرا لنگدا اے جیویں لنگدا اے تیو ہار
یاد رہیا نہ تینوں جا نا مالک دے دربار
مالک دے دربار جانا ، مالک دے دربار
اکھ تری وچ لالچ آئی، دل وچ بے سکونی
چھوٹی گل نوں وڈی جانیں، وڈی نوں نیونی
جنت دا شہزادہ لے گئی دنیا دی چمونی
مار پتھلا قابض ہوئی، کیہہ اندر کیہہ بار
مالک دے دربار جانا ، مالک دے دربار
جگ اوس دی کرنسی کیسے توں کدی ناں پائی
چہگابھریا مٹی دے نال، مٹی تری کمائی
دولت دل دی مالک دتی، وچ بازار گوائی
اک دن تینوں جانا پینا چھڈ تے سب سنسار
مالک دے دربار جانا ، مالک دے دربار
میل کچیل توں کھائی جاویں، پہن کے ستھرے کپڑے
ریشم، مخمل پہنن والے ویکھ کتھے جا اپڑے
نفس نے اُنس نوں مار مکایا ، کر کے سٹیا ڈکرے
ھاواں وچ ہوا دے اندر بدلاں دے پکار
مالک دے دربار جانا ، مالک دے دربار
مالک تینوں پیدا کیتادے کے نور شعور
اپنے نفس دے ہتھوں آپے ہو گییوں مجبور
شیشہ رب دے ویکھن والا کیتا چکنا چور
مالک باہجوں بندیا تیرا سب کج ہے بے کار
مالک دے دربار جانا ، مالک دے دربار
آدمؑ ، حواؑ دے جائے ویکھو رات دنے پے لڑدے
جنت دے گلاب نے جا کے دوزخ وچ پئے سڑدے
موڑ موڑ کے واعظ تھکے پر ایہہ نییؤں مڑ دے
نفرت والی دل دے وچو ں ڈھا دیوو دیوار
مالک دے دربار جانا ، مالک دے دربار
دنیا دے سرائے اندر بندیا توں پروہنا
پکیاں اِٹاں، پکیاں کنداں تیرا منہ چڑوھنا
جوگی والا پھیرا ایتھے ، مڑ کسے نیئں اونا
ایہناں تھاواں نال ہے تیرا حدوں ودھ پیار
مالک دے دربار جانا ، مالک دے دربار
مالک دے دربار دے بندیا سکھ لے کج آداب
دولت ، دنیا دی محبت، دلدل تے گرداب
لبھ لے دل دی دولت جیہڑی دولت ہے نایاب
خدمت خلقت رب دی ہووے تیرا کاروبار
مالک دے دربار جانا ، مالک دے دربار
چھڈ دو رنگی توں تے آ جا یک رنگی دے اندر
ایہو تینوں سبق سکھاون چرچ، مسیت تے مندر
باہروں جیسا دسیں بندیا ویسا ہوویں اندر
اک چہرے دے پچھے لکے چہرے بے شمار
مالک دے دربار جانا ، مالک دے دربار
نفس ، شیطان نے بیلی تیرے ، دنیا تیری حور
کھوتے، گھوڑے اک برابر ، پُٹھے نیں دستور
صدیاں دی سولی تے ٹنگے بندے بے قصور
ظلم ستم ، تے جبر قہر دی ہر پاسے للکار
مالک دے دربار جانا ، مالک دے دربار
دنیا دی ایس کھیڈ نوں بندیا توں حقیقت منیا
دنیا دے کماں وچ ایویں توں گیاں ایں ونیا
خواہش دے کباب نوں ناں وچ تیل طریقت رنیا
توں نکتہ ایں مرکز والا دنیا اے پرکار
مالک دے دربار جانا ، مالک دے دربار
بخشیں سانوں رب سوہنے تے کج نئیں ساڈے پلے
باہجوں حضرت سرور عالم ؐ گولے اسیں نگلے
صدقہ نیکاں روحاں د ا تے ٹوریں جنت ولے
مرتضائیؔ تے وی ہووے نظرِ کرم ہر وار
مالک دے د ربار جانا ، مالک دے دربار
فہم و گماں سے آگے ہے رتبہ حسینؑ کا
قرآن کے ورق بولیں شبّرؑ کے نام پر
محشر میں ذکر ہوگا یہ خطبہ حسینؑ کا
دریا نے پیاس دیکھی، جھجک کر رُک گیا
سایہ بھی زیرِ زخم تھا قبضہ حسینؑ کا
باطل ہو یا ستم ہو، قدم نہ ڈگمگائے
قائم ہے آج تک بھی وہ وعدہ حسینؑ کا
نیزے پہ بھی زباں تھی، تلاوتیں ہوئیں
کانوں نے خود سنا ہے وہ لہجہ حسینؑ کا
بکھری تھیں لاشگاہ میں قربانیاں بہت
پر سب سے خاص منظر تھا سجدہ حسینؑ کا
تاریخ نے دکھایا ہے سچ کا یہ علم بھی
ہر دل پہ راج کرتا ہے کنبہ حسینؑ کا
جنت کا در جو کھلتا ہے در پر حسینؑ کے
اللہ نے دیا ہے یہ رتبہ حسینؑ کا
مظہرؔ لکھو عقیدت سے حرفوں کے چراغ
دل کہہ رہا ہے سارا ہے صدقہ حسینؑ کا
وہی مشکل گھڑی میں صاحبِ کامل مسلمان نکلے
جنہیں الزام دے کر اہلِ محرابوں نے دھتکارا
وہی حق کی حفاظت میں کھڑے کوہِ گراں نکلے
جنہیں بدنام کر کے شہر بھر میں شور برپا تھا
وہی باطل کے آگے بن کے سیلابِ رواں نکلے
جنہیں سمجھا گیا تھا بے عمل اور بے خبر لوگ
وہی میدانِ حق میں صف شکن مردِ جواں نکلے
جنہیں فتووں کی آندھی نے مٹانے کی ٹھانی تھی
وہی تاریخ کے اوراق میں روشن نشاں نکلے
جنہیں دنیا نے سمجھا تھا فقط خاموش رہنے والے
وہی طوفان بن کر ظلم کے آگے بیاں نکلے
مظہرؔ یہ بھی زمانے کی عجب تقدیر دیکھی ہے
جو سچے تھے وہی آخر میں اہلِ امتحاں نکلے
سکوں کی صدا ہے دعاؤں میں شامل
تری یاد کی روشنی جب سے اتری
مہکنے لگیں سب گھٹاؤں میں شامل
تری ہی عطا ہے جو دل کو ملی ہے
کرم کی لڑی ہے عطاؤں میں شامل
ہے خوشبو ہی خوشبو ہواؤں میں شامل
تری یادِ پاکیزہ چھاؤں میں شامل
غمِ دل بھی اب شکر بن کر چمکا
تری ہی رضا ہے بلاؤں میں شامل
تری نسبتِ پاک نے یہ دکھایا
حیاتِ یقیں ہے وفاؤں میں شامل
دلِ زار کو مل گئی اک تسلّی
تری مہک آئی فضاؤں میں شامل
مظہرؔ کی بس اک یہی التجا ہے
رہوں میں بھی تیری ثناؤں میں شامل
سب کا مولا، کریم بھی تو
ہے خالقِ کل، علیم بھی تو
تو ہی مولیٰ، عظیم بھی تو
سب کے دلوں کا ہے پیر بھی تُو
رازِ دروں کا خبیر بھی تو
ہے روشنی کا منیر بھی تو
ہے آسرے کا حمیر بھی تو
رزّاق بھی تو، حبیب بھی تو
ہر دم مرا دست گیر بھی تُو
بھٹکے ہوؤں کا حلیم بھی تو
ہے بے مثل و قدیم بھی تو
ستار بھی تو، غفور بھی تو
قدوس بھی تو، سلام بھی تو
سرشار میں ان گناہوں ڈوبا
بدکار میں پر رحیم بھی تُو
قرآن میں تذکرہ ہے جس کا
اس کا مولا، عظیم بھی تو
