سجن میتھوں دور ہوئے
Poet: IMTIAZ SHARIF IMTIAZ By: RAAZ BHANEWALI, SIALKOTسدھراں دے انہے سمندر وچ اتھرو تر دے رہندے
تیرے ہجر دیاں لہراں دا سامنا کر دے رہندے
گرمی دے موسم وچ وی ٹھنڈ یاں ہاواں دے پاروں
وانگ پوہ دے مہینے دے اسی ٹھر دے رہندے
ہور کنا چر ستاویں گا ایناں تے دس دے سجناں
لمحہ لمحہ ایسے سوچ وچ اسی مر دے رہندے
اوہ وی بے وفائی دے تیر وقفے وقفے نال چلا ندا اے
اسی وی آخری تیر سمجھ کے ہر وار جر دے رہندے
مینوں پتہ اے اوہنے آؤ نا نئیں پتہ نئیں کیوں فیر وی
اوہدی اوڈ یک وچ بوہے کھلے میرے گھر دے رہندے
میں جناں سجناں دے کول گیا سجن اونہے میتھوں دور ہوئے
سجن وی وانگ اسمان دے توکھے کر دے رہندے
خورے کدوں توں آجاویں سجناں ایہو سوچ کے
گھڑی گھڑی اسی چھت تے چڑ ھدے اتر دے رہندے
Rate it: 
Views: 417
17 May, 2011
More Love / Romantic Poetry
غزل آنکھوں پہ کھلے حسنِ شفق فام کسی شام
روشن ہوں مرے گھر کے در و بام کسی شام
اے پیکرِ مخمور تری مدھ بھری آنکھیں
کر دیں نہ مجھے بھی قدح آشام کسی شام
دیکھے مجھے حیرت سے پگھلتا ہوا خورشید
سن کر لبِ جاناں سے مرا نام کسی شام
آ جائے مرے پاس وہ مصروفِ زمانہ
مل جائے مری روح کو آرام کسی شام
میں سست روی سے اسے لے جاؤں سحر تک
پڑ جائے اسے مجھ سے کوئی کام کسی شام
بھر کاسۂِ امید کو سوغاتِ یقیں سے
کر دور ملاقات کا ابہام کسی شام
گزرے ہوئے اوقات نہیں آتے کبھی ہاتھ
بہتے ہوئے لمحات قمرؔ تھام کسی شام
روشن ہوں مرے گھر کے در و بام کسی شام
اے پیکرِ مخمور تری مدھ بھری آنکھیں
کر دیں نہ مجھے بھی قدح آشام کسی شام
دیکھے مجھے حیرت سے پگھلتا ہوا خورشید
سن کر لبِ جاناں سے مرا نام کسی شام
آ جائے مرے پاس وہ مصروفِ زمانہ
مل جائے مری روح کو آرام کسی شام
میں سست روی سے اسے لے جاؤں سحر تک
پڑ جائے اسے مجھ سے کوئی کام کسی شام
بھر کاسۂِ امید کو سوغاتِ یقیں سے
کر دور ملاقات کا ابہام کسی شام
گزرے ہوئے اوقات نہیں آتے کبھی ہاتھ
بہتے ہوئے لمحات قمرؔ تھام کسی شام
Qamar Aasi
