کی کنواں اُس دی ادا، سب توں سی وکھری وکھری
Poet: Azharm By: Azharm, Dohaکی کنواں اُس دی ادا، سب توں سی وکھری وکھری
خود سپردی تے حیا سب توں سی وکھری وکھری
وصل دا یار ہواواں تے اثر ہندا اے
اُس دے موسم دی ہوا سب توں سی وکھری وکھری
سوچیا سی کہ میں چکھاں اُناں بلیاں دی شراب
فیر بس ڈول گیا، سب توں سی وکھری وکھری
باغ وچ پھُل وی اے، تتلی وی تے کجھ کلیاں وی
کُجھ نئیں اُس دے جیا، سب توں سی وکھری وکھری
وردیاں نال ہی بپھرے دی نکیلاں ہتھیاں
اوناں زُلفاں دی گھٹا، سب توں سی وکھری وکھری
او جے رُسیا وی تے رُسیا بڑی نکی گل توں
میری لگیا کہ خطا سب توں سی وکھری وکھری
او مرے نال وے پر دور بڑا رہندا اے
میری تقدیر خُدا سب توں سی وکھری وکھری
دینڑ آیا تے بڑی شان مطابق دتا
میرے مالک دی عطا سب توں سی وکھری وکھری
بولیاں رنگ برنگی دے دوالے اظہر
اس فقیراں دی صدا سب توں سی وکھری وکھری
Rate it: 
Views: 489
03 Feb, 2014
More Love / Romantic Poetry
غزل آنکھوں پہ کھلے حسنِ شفق فام کسی شام
روشن ہوں مرے گھر کے در و بام کسی شام
اے پیکرِ مخمور تری مدھ بھری آنکھیں
کر دیں نہ مجھے بھی قدح آشام کسی شام
دیکھے مجھے حیرت سے پگھلتا ہوا خورشید
سن کر لبِ جاناں سے مرا نام کسی شام
آ جائے مرے پاس وہ مصروفِ زمانہ
مل جائے مری روح کو آرام کسی شام
میں سست روی سے اسے لے جاؤں سحر تک
پڑ جائے اسے مجھ سے کوئی کام کسی شام
بھر کاسۂِ امید کو سوغاتِ یقیں سے
کر دور ملاقات کا ابہام کسی شام
گزرے ہوئے اوقات نہیں آتے کبھی ہاتھ
بہتے ہوئے لمحات قمرؔ تھام کسی شام
روشن ہوں مرے گھر کے در و بام کسی شام
اے پیکرِ مخمور تری مدھ بھری آنکھیں
کر دیں نہ مجھے بھی قدح آشام کسی شام
دیکھے مجھے حیرت سے پگھلتا ہوا خورشید
سن کر لبِ جاناں سے مرا نام کسی شام
آ جائے مرے پاس وہ مصروفِ زمانہ
مل جائے مری روح کو آرام کسی شام
میں سست روی سے اسے لے جاؤں سحر تک
پڑ جائے اسے مجھ سے کوئی کام کسی شام
بھر کاسۂِ امید کو سوغاتِ یقیں سے
کر دور ملاقات کا ابہام کسی شام
گزرے ہوئے اوقات نہیں آتے کبھی ہاتھ
بہتے ہوئے لمحات قمرؔ تھام کسی شام
Qamar Aasi
