Pal Pal Dil Ke Paas Lyrics
Poet: Arijit Singh By: Ghani, MumbaiRehna tu pal pal dil ke paas
Judi rahe tujhse har ik saans...
Khud pe pehle na itna yaqeen mujhko ho paya
Mushqil si ghadiyan asaan huyi ab jo tu aaya
Ik baat kahun tujhse
Tu paas hai jo mere
Seene se tere sar ko laga ke
Sunti main rahun naam apna
Seene se tere sar ko laga ke
Sunti main rahun naam apna
Oh likh di tere naa' jindadi zaaniye
Bas rehna tere naal ve zuriye
Rehna tu pal pal dil ke paas
Judi rahe tujhse har ik saans
Seene se tere sar ko laga ke
Sunta main rahun naam apna
Ho naam apna
Naal tere ik ghar main sochaan
Baari kholaan te chann dikh jaave
Akkhaan'ch beetan raatan saariyan
Je mann laage te akh na laage
Pyaar hi odhein te pyaar hi khaana
Vich koi aave te pyaar hi aana
Duniya de vich assi duniya ton door
Hunn naal tere mera har sapna
Seene se tere sar ko lagaa ke
Sunta main rahun naam apna o...
Teri ungliyon se aasmaan pe kheechun ek lambi laqeer
Aadha tera aadha mera iss jahaan mein hum do ameer
Koi nazar na aaye mainu
Tu duniya ton wakhri ho gayi
Uthaan tainu takkda jaawan
Tu hi meri naukri ho gayi (x2)
Dooriyan ek pal bhi na gawaara ho
Chal ghoome duniya phir sang awaara ho
Seene se tere sar ko laga ke
Sunti main rahun naam apna
Seene se tere sar ko laga ke
Sunti main rahun naam apna
Rehna tu pal pal dil ke paas
Judi rahe tujhse har ek saans
میں اس کے نام کو باتوں میں رکھ کے بھول گیا
وہ ایک خواب جو آنکھوں میں پل رہا تھا کبھی
میں اس کو بند دریچوں میں رکھ کے بھول گیا
تری یادوں کے چراغوں کی روشنی لے کر
میں رات بھر کئی خوابوں میں رکھ کے بھول گیا
تری نگاہ کے نشّے کا کیا کروں آخر
میں دل کو تیری شرابوں میں رکھ کے بھول گیا
بتاؤ ان تری یادوں کا سلسلہ کیا ہے
میں اپنے آپ کو باتوں میں رکھ کے بھول گیا
وہ ایک خط جو محبت کی داستاں تھا کبھی
میں اس کو اپنی کتابوں میں رکھ کے بھول گیا
چھپائے رکھا تھا شہزاد دل میں مدت سے
میں اس کا ذکر بھی باتوں میں رکھ کے بھول گیا
تمہیں ہم سے ہے بےزاری، مان لیتے ہیں
ہماری جان لینے والو! اتنا جان رکھو
ہم اپنی جان بھی تم پر ہی وار دیتے ہیں
وقتِ مرگ میرے جنازے پہ آ کے دیکھو
جو روتے ہیں، انھیں ہم اب حساب دیتے ہیں
مری تربت پہ اتنے اشک نہ بہا پروین
ہمیں کافور کے غسل کا حکم دیتے ہیں
تم سے کن حالات میں کیسے محبت سے وفا نبھا رہا ہے کوئی
ہو گی قدر تمھیں اس وقت جب پتہ چلے گا ہماری چاہت کا
دیکھو ادھر اک نظر کس قدر پیار سے تم کو منا رہا ہے کوئ
جان ہے کہ جا ئے جا رہی ہے یونہی .
تمھاری بے رخی پہ دور جا رہا ہے کوئی .
کس قدر مشکل میں ہے جاں بینا تم ہی نہ جانو
بن کہے پیار سے پیار تم سے نبھارہا ہے کوئی






